QUEIXAS: 1--CIRE MELIDE : 1GRAZAS AFECCIÓN,O VOSO APOIO CASE NOS LEVA EN VOLANDAS CARA A XESTA DO TRUNFO.Dende o lado que me corresponde, antes de nada, quero agradecer o encomiable esforzo e apoio recibido, pola mareona azul, que se desprazou en masa ao campo da Revolta, para animarnos de xeito incansabel, sentindo moito non podelos obsequiar coa victoria, que estivo preto e acariñamos cos dedos.Dende a pandilla de Alberto, a familia de Suso Pampín, a de Jechu, a de Ico,os incombustibles de Armandito, aos xuvenís , ( eses chatarreros de gran corazón e pouca cachola), a directiva ao completo, coa excepción do presi, que na súa casa xa tiña alugada unha bombona de osíxeno, .......para o que puidera acontecer.......,a Miguito, José e pandilla, a todos eles( se me esquezo de alguén, prego me perdone..pero eran tantos....) que nos fixeron sentir coma na casa...dándonos ese alento necesario..para en momentos delicados repoñernos e seguir combatindo ante un duro e rocoso rival.Nestes intres, con esta AFECCIÓN DE PRIMEIRA, é cando un se sente e está orgulloso DEFENDER AS CORES DO CIRE..polos campos adiante.ALIÑACIÓN: Perilla, Alberto, Garea, Manu, Bruno, Armando, Krinkas, Suso, Ico, Jechu e Popitas; min 45 Peque, min. 65 Luigi, min. 73 Iván, Min.90 Iván Somoza.Adentrándonos xa en terreo meramente deportivo, o titular do partido é sinxelo e contundente: SOAMENTE A FALLA DE CMS, PRIVOU AO CIRE DUN MERECIDO TRUNFO.O duelo non se caracterizou pola gran beleza nin a plasticidade futbolística do xogo, pero para mín si foi un choque con un menú enriquecedor, con dous cadros antagónicos, pero loitando polo mesmo obxectivo.O líder, ao que todos daban por favorito, polos seus números espeluznantes, estivo a piques de claudicar, perante un CIRE PLETÓRICO NO FÍSICO E VALENTE NA DISPUTA.Dende os inicios plantexamos un partido a cara de can, serios pero con riscos, numerosos riscos, pero asumidos pola confianza nun plantel, que día a día se vai convencendo do seu potencial, sempre e cando se unan por un obxectivo común.......Para min a clave dun equipo está na unión do mesmo, e cando falta algún xogador dos considerados importantes, non me gusta escudarme nesas excusas bananeras, en cambio si ensalzo a actitude, honradez e entrega dos que os suplen, e ata o día de hoxe o están a facer con matrícula.A QUEIXAS , desprazámonos sen centrais, Fernando e Rouco lesionados, e Deve, ese fenómeno que as veces se nos disfraza de benemeritano, pero sen tricornio, por tristes motivos persoais........unha aperta moi grande para él, todo o plantel o botamos de menos.Foron suplidos de xeito maxestuoso por Manu ( mediocentro de posición) e por Garea ( dianteiro e un dos pichichis do equipo).o capítulo de baixas veuse sumado coa ausencia de Pucha, aún convalecente do seu xeonllo e a de Kachón, por mor da festa do queixo, o que nos obrigou a viaxar en cadro con 15 homes, entre os que se atopaba, o cadete Iván somoza, ( un rapaz cun futuro esplendoroso, a pouco que se coide e siga traballando).Presionamos ao líder no seu campo, achicando espazos e plantando a defensa na parcela central, tentando afastalos o máis posible da nosa área, pois o seu dominio no xogo aéreo é demoledor, máis que futbolistas parecen xogadores de baloncesto. Obrigámolos a rifar o coiro, e nos cruces e anticipacións impuxemos a astucia e a maña perante a forza.Na ratonera da Revolta, saímos con cabeza de león, e froito delo, Ico en apenas un minuto, maravillounos cun zambombazo digno do mesmo Cristiano, destrozando a telarañas existentes da escuadra esquerda do meta locatario.O cire obtiña un rápido premio a súa osada valentía. Os locais sen tempo para asumir e interpretar esa firmeza e seriedade visitante, caeu na precipitación dun xogo previsible e deslabazado, con peloteos sen criterio nin dirección, provocando un pasarrúas alocado, que a ninguén beneficiaba.o partido íase encauzando ao traballo que os chacaritas, levaban practicando ao longo da semana, só faltou un pouco de paciencia para poder pillar unha contra que fructificara e dera a puntilla aos locatarios.Tivemos un par de achegamentos perigosos, aos que lle faltou madurez e lle sobrou ansiedade, pero nestes choques de emocións fortes, a cachola ten que estar moi ben amueblada, para saber marcar as pautas necesarias, que te fan rozar a perfección, e nos aínda somos un cadro en construcción, con moitas batallas que librar, para acadar esa máxima expresión.O líder impoñía o seu xogo subterráneo, e pouco a pouco descentrou a Suso das súas obligacións, ata esvaecerse paulatinamente.Ico sen balón perdía en rendemento e confianza, ademáis o desgaste facía mella no seu físico, Jechu e Popitas, en cambio atopábanse coma peixes na auga, vailles a marcha, e ahí tiveron ocasión de bailar ata coa máis fea, tendo nos seu pes as mellores ocasións dos melidenses, CONTANDO UN GOL ANULADO POR PRESUMIBLE FÓRA DE XOGO, que os propios directivos do Queixas recoñeceron coma legal.Pero é dificil de saber, e o colexiado para min estivo en liñas xerais moi ben , sen deixarse influenciar en ningún intre pola enfervorizada afección local.Na retagarda o frontón do Cire, pasou con matrícula o tempo inicial, achegándonos con inusitada impaciencia aos camiños dos vestiarios, para coller folgos, antes de afrontar o desenlace final.Krinkas quedou aliviado, agardando o frescor da ducha, tras unha extenuada pelexa no extremo dereito, dando paso a outro protagonista, Peque.O Queixas, saíu co coitelo entre os dentes, e dende os primeiros compases atrincherounos na nosa área, mediante contínuos saques de banda, colgados sobre as inmediacións de Perilla. Daba igual se era no medio campo ou na frontal, os locais optaron polo fútbol máis rústico e práctico da historia, debido a tanto poderío aéreo, pero o Cire seguía a defenderse coma un gato panza arriba, e soamente nunha prolongación ao segundo pao obtiveron o premio a tanta insistencia, para equilibrar a contenda.Unha xerra de auga fría con máis de media hora de disputa por consumir , que situaba o duelo onde os locais querían.Pesie a esa fiera acometida,cun zarpazo que ameazaba treboada, os meus chacaritas souberon nadar contra corrente, devolvendo con novos brios o apoio recibido pola afección azulona.Paulatinamente recuperamos posicións, con Manu, inconmensurable sobre a marca do pichichi da categoría, que ademais de aburrirse marchou de valeiro para casa.Bruno, Alberto, Luigi e Armando, non flaqueron nos momentos decisivos, e a caixa de mixtos da Revolta, fixo mella nos seus xogadores, ata quedar con toda a pólvora queimada.Sen embargo, O Cire, decideu queimar os derradeiros cartuchos, no cuarto de hora final, con ocasións claras de Jechu, nun testarazo ao pau, un disparo de Ico dende o punto de penalti, ou unha internada de Iván, con centro que foi repelido pola defensa local, pegando o coiro no longueiro, cando xa se cantaba gol.As táboas, coma mal menor, nos deixan coa mel nos beizos, e o golaverage favorable nun hipotético empate, pesie aos cinco puntos que o Queixas nos segue a levar.Destacar o gran comportamento dos xogadores, que hoxe deron un paso na súa ascensión de formarse coma futbolistas......ERAN CHATARREROS.........PERO DENDE ESTE DOMINGO XA SON CHACARITAS...DEPENDE DELES O PODER OU NON SUBIR OUTRO ESCALAFÓN..Agora xa toca pensar no seguinte rival que nos rende pleitesía no Municipal de Melide, o Mesía, un conxunto, que tamén destaca polo seu poderío físico, e a contundencia da súa zaga, non debemos obviar que son dos menos goleados, ademáis dos enormes apuros que pasamos no seu campo, ao vencer pola mínima, cun penalti transformado por Jechu.As táboas perante o Queixas, non fan máis que apretar a clasificación, cun San Martiño, forte e impredecible que se sitúa a dous puntos, o que non debe facernos perder a visión da realidade, que non é outra: DE QUE QUEDA UN MUNDO POR CONSUMIR, DISPUTAR E PELEXAR, E SE ESTAMOS AHÍ É POR QUE EN GAÑAS, TRABALLO E ACTITUDE NON NOS GAÑA NADIE, COMA MÍNIMO NOS IGUALAN, POR ISO SERÍA UNHA MÁGOA QUE O DOMINGO PERDÉRAMOS O NORTE OU O QUE É PEOR A NOSA SEÑA DE IDENTIDADE.............DISFRUTADE ATA O MÉRCORES...CHACARITAS.....E A VER SE COLABORADES COAS CRÓNICAS.....QUE PARA LEER E CRITICAR BEN QUE VALEDES....
Melide
(9498 sin leer)
marcus.es (1517 sin leer)
MELIDEinBLOG (399 sin leer)
Ghai-Teirada (73 sin leer)
Cire de Melide (196 sin leer)
Melide na prensa (1448 sin leer)
Intramuros (429 sin leer)
Xurxo.net (288 sin leer)
Melide vai de carallo
(4 sin leer)
what's up? (37 sin leer)
Lia a Dia; O Mundo Xira (65 sin leer)
CAN PEXO MELIDE (2 sin leer)
Paranojazz (5 sin leer)
Sounds from an island (114 sin leer)
xmBROZ (67 sin leer)
cochemelide.Salvemos ó Caurel (246 sin leer)
A NOSA FESTA (3 sin leer)
C.F. CIRE DE MELIDE (95 sin leer)
MELIDE FUTBOL SALA (141 sin leer)
O blog de Xosi (231 sin leer)
BALAS PERDIDAS (4 sin leer)
biblomelide (110 sin leer)
Rebeca Ponte (52 sin leer)
TROITEIROS - MELIDE (25 sin leer)
Partido Popular de Melide (830 sin leer)
Melide Mail Art (26 sin leer)
O BLOG DE ÃNXELES (7 sin leer)
[Somos Rikiños] (137 sin leer)
Melide Mellid Mellitus (16 sin leer)
.... IES MELIDE "Primeiro de ESO" (25 sin leer)
MELIDE, MUCHO QUE VER. . . (29 sin leer)
PETOTRASEA (33 sin leer)
a lareira de santiso (248 sin leer)
naiquemepariu (84 sin leer)
Vitor de Palas (303 sin leer)
Pallatium Regis - La Repúblika Independiente (79 sin leer)
Pallatium Regis (8 sin leer)
Carga Maldita (60 sin leer)
PPTROLACONEXION (412 sin leer)
A Peneira (9 sin leer)
Uff, ¡quedei flipadísimo ao ver a reportaxe! Concretamente a partires do minuto 1:30, onde ilustran perfectamente cómo non colocar un DNI electrónico no seu correspondente lector USB. Non hai que ser un lumbreras para saber que o chip do DNIe ten que ir dentro do lector (coma, por exemplo, coas tarxetas do bonobús) pois polo momento os nosos documentos de identidade non van por radiofrecuencia (por fortuna).
12:00
